គ្រាមួយមានកូនភ្លោះ ចូ និង ចន។ ចូ គឺជាម្ចាស់ទូកដ៏កញ្ចាស់មួយ។ ចៃដន្យប្រពន្ធរបស់ ចន ស្លាប់ថ្ងៃតែមួយនៅពេលដែលទូករបស់ ចូ បានលិច។
ពីរបីថ្ងៃកន្លងទៅ ស្ត្រីចំណាស់ចិត្តល្អម្នាក់ឃើញ ចូ តែស្មានថាជាចន។ គាត់បាននិយាយថា៖ "ខ្ញុំសូមសម្ដែងការសោកស្ដាយចំពោះការបាត់បង់របស់អ្នក។ អ្នកប្រាកដជាមានអារម្មណ៍ពិបាកណាស់ហើយ។"
ចូ កំពុងគិតថាគាត់កំពុងតែនិយាយពីទូករបស់គាត់ រួចហើយក៏និយាយថា "ទេ! តាមពិតទៅខ្ញុំសប្បាយទៅវិញទេដែលបាត់បង់វា។ វាជារបស់កញ្ចាស់ដែលពុកផុយ ចាប់តាំងតែពីបានមក។ គូទរបស់វាហួតហែង និងមានក្លិនដូចត្រីងាប់។ វាតែងតែលេចទឹក វាមានស្នាមប្រេះនៅខាងក្រោយ និងរន្ធដ៏ធំមួយនៅពីមុខដែរ។ រៀងរាល់ពេលដែលខ្ញុំប្រើវា រន្ធរបស់វាកាន់តែធំទៅៗ ហើយលេចទឹកដូចឆ្កួតអញ្ចឹង។
ខ្ញុំគិតថា អ្វីដែលនឹងត្រូវបញ្ចប់វានោះ គឺនៅពេលខ្ញុំជួលឲ្យបុរសបួននាក់នោះដែលកំពុងរកការសប្បាយ។ ខ្ញុំព្រមានពួកគេថា វាមិនសូវល្អទេ ប៉ុន្តែពួកគេចង់ប្រើវាដោយខានមិនបាន។ ពួកឆ្កួតនោះព្យាយាមចូលទាំងអស់ព្រមគ្នាតែម៉្រង ហើយវាក៏ដាច់ជាពីរទៅ។"
ស្ត្រីចំណាស់ (ខ្យល់គ) ៖ ???!!!